Αρέσκομαι πάντα να παρατηρώ τα γεγονότα σαν εξωτερικός παρατηρητής. Τώρα θα αναρωτιέστε πως γίνεται αυτό αφού όλοι μας, λίγο πολύ, ζούμε στο ίδιο βαθύ πηγάδι. Να λοιπόν και η απάντηση που γυρεύετε...
Μία από τις προσφιλείς μου εκφράσεις είναι η εξής: “Το μόνο παράξενο πράγμα στον Κόσμο μας είναι η αντίληψη που έχουμε γι αυτόν”. Μία φράση που συμπυκνώνει νοηματικά τις θέσεις της κβαντικής φυσικής και το μυστήριο της συνείδησης μαζί. Γιατί, αν τα πάντα δεν έχουν δημιουργηθεί με βάση το σύνολο των φαινομενικά μεμονωμένων συνειδήσεων μας, τότε πώς φτάσαμε ως εδώ; Πώς φτάσαμε να έχουμε πληκτρολόγια και υπολογιστές και να επικοινωνούμε τις βαθύτερες ανάγκες μας;
Κάποτε είχα γράψει - και ακόμη το πιστεύω - ότι η όλη φάση με το ίντερνετ εκφράζει τεχνοκρατικά μία από τις πιο μαγικές ικανότητες των έμβιων πλασμάτων, αυτήν της τηλεπαθητικής συλλογικής επικοινωνίας. Κάτι που υπάρχει γραμμένο μέσα στο DNA μας αλλά που, δυστυχώς, έχει εκφυλιστεί σε τέτοιο βαθμό που μόνο με τεχνητά μέσα μπορούμε να το πετύχουμε πλέον. Ας είναι. Έστω και έτσι είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που ζούμε σε αυτήν την εποχή των θαυμάτων. Άλλωστε, που ξέρετε; Κάποια στιγμή η ανάγκη της εποχής μπορεί να μας ωθήσει να προωθήσουμε την άμεση μεταξύ μας σύνδεση.
Κοιτώ γύρω μου, πάντα από “ψηλά”, βλέποντας βασικές δομές να καταρρέουν. Μη φοβάστε γι αυτές. Είναι μία χρυσή ευκαιρία να ρευστοποιηθεί μια κατάσταση που από καιρό έχει μείνει σχετικά στάσιμη. Είναι μία μοναδική στιγμή, όπου είναι ευκολότερο από ποτέ ο ελεύθερος άνθρωπος να θέσει τους δικούς του κανόνες για τη ζωή του. Η Εποχή ευνοεί. Ο μόνος λόγος για να αποτύχει κάποιος να θέσει τους κανόνες του, είναι απλά να μην ξέρει ποιος είναι και τι θέλει. Και εδώ κρύβεται ένα εμφανές μυστικό, μόνο που για να χρησιμοποιήσει κάποιος τη γνώση που του δίνεται, πρέπει να βάλει για λίγο στην άκρη το Εγώ. Και έτσι θα δώσει χώρο για να αναδυθεί το Είμαι.
Σε αυτήν τη μάχη με τον εαυτό μας έχουμε πολλά εργαλεία και συμμάχους. Είναι όλα μπροστά μας αρκεί να θελήσουμε να τα χρησιμοποιήσουμε. Ο καθένας με τον τρόπο του και στο σημείο που του χρειάζεται. Ακόμη, να μην διστάσουμε να αφήσουμε πίσω εργαλεία που μας φάνηκαν χρήσιμα κατά το παρελθόν αλλά που, πλέον, δεν μας εξυπηρετούν. Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει μεγάλη προσωπική δύναμη αλλά σκεφτείτε το εξής: και μόνο από την πράξη του αποχωρισμού απελευθερώνεται πολλή ενέργεια που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την περαιτέρω εξέλιξή μας. Ας αφουγκραστούμε, λοιπόν, τις προσωπικές μας ανάγκες και ας πράξουμε αναλόγως.
Η χειραγώγηση της σκέψης μας είναι ίσως ακόμη ένας παράγοντας που πρόκειται να ξεπεραστεί. Αναρωτιέστε ποιος είναι αυτός που θέλει να χειραγωγήσει το τι σκεφτόμαστε; Μα όποιος έχει τη δυνατότητα φυσικά! Εδώ το “φυσικά” είναι λέξη με δύο σημασίες. Κυρίως εννοείται ως νόμος της φύσης, αυτός που έχει τη δυνατότητα να χειραγωγήσει τη σκέψη του άλλου, να το κάνει συνειδητά ή ασυνείδητα.
Ξέρετε, ένα μέρος μόνο του πληθυσμού ευθύνεται για τη μετάδοση των ιδεών. Αυτοί είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για το τι ιδέες επικρατούν στον κόσμο. Οι υπόλοιποι δρουν ως μεγάφωνα των ιδεών αυτών. Και εδώ μην πάει ο νους σας στο τετριμμένο “οι ισχυροί επιβάλλουν τις ιδέες τους στις μάζες” γιατί δεν εννοώ καθόλου αυτό. Αυτό που περιγράφω έχει να κάνει αποκλειστικά με τη “φύση” και τη βασική δομή του καθενός μας. Μπορεί ο ζητιάνος της γειτονιάς σας να έχει, εκ φύσεως, αυτήν τη δυνατότητα της μετάδοσης ιδεών. Εάν το μόνο που σκέφτεται είναι πώς θα βρει ένα πιάτο φαΐ, αυτόματα γίνεται υπεύθυνος για τη μετάδοση της συγκεκριμένης ιδέας και σε όλο το υπόλοιπο κομμάτι του πληθυσμού που θα τον συναναστραφεί ή που, απλά, θα υπάρχει κάπου κοντά του. Περισσότερο ανεπηρέαστοι θα μείνουν εκείνοι που έχουν τις ίδιες ιδιότητες στη μετάδοση ιδεών με τον υποτιθέμενο ζητιάνο μας.
Έτσι, υπάρχουν άπειροι συνδυασμοί ιδιοτήτων που, πρακτικά, καθιστούν την κάθε μία και τον κάθε έναν από εμάς μοναδικούς! Όσο πιο σύντομα αντιληφθούμε τη μοναδικότητα μας και θελήσουμε να εμβαθύνουμε σε αυτήν τόσο το καλύτερο για εμάς και για το σύνολο. Όπως προείπα, τα εργαλεία είναι εδώ και μας περιμένουν, αρκεί να αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς.
Παρατηρώ ότι τα πράγματα στην καθημερινή μου ζωή δεν είναι όπως μου τα λένε. Παράδειγμα: μας έχουν πρήξει με την “Οικονομική κρίση”. Ποια κρίση ρε παιδιά; Απ' τη στιγμή που ξέσπασε η “κρίση” η τιμή της βενζίνης έπεσε τόσο πολύ που τώρα μου περισσεύουν και χρήματα που πριν λίγο καιρό δεν είχα. Απλοϊκό το παράδειγμα μεν λειτουργικό δε, αν καταλαβαίνετε το βαθύτερο νόημα του. Δεν είναι ανάγκη να ζούμε με το φόβο για πράγματα που μπορεί να έρθουν, μπορεί να μην έρθουν ή, αν έρθουν, δεν θα είναι έτσι όπως μας τα λένε. Απλά, μην “μασάτε”! Αλλάξτε αυτό που δεν σας αρέσει στη ζωή σας εδώ και τώρα με βάση την εσώτερη γνώση και τα ένστικτά σας. Αλλάζω τη ζωή μου δεν σημαίνει παίρνω δάνειο για να ζήσω σαν σκλάβος ούτε παραιτούμαι από τη δουλειά μου χωρίς να έχω προετοιμάσει κάτι άλλο. Θυμηθείτε: ΓΝΩΣΗ & ΕΝΣΤΙΚΤΟ.
Επίσης, να σας θυμίσω κάτι που έχω ξαναγράψει πρόσφατα. Βρισκόμαστε σε ένα χωροχρονικό σημείο μιας συμπαντικής δίνης όπου, αστρολογικά μιλώντας, ο Πλούτωνας μπήκε στο ζώδιο του Αιγόκερου και θα παραμείνει εκεί για κάτι παραπάνω από 15 χρόνια. Αυτό σηματοδοτεί την κατάρρευση κάθε μορφής σαθρής εξουσίας. Είτε πρόκειται για πολιτικούς, για ηγέτες, ή ακόμη και για πρωταγωνιστές σε διάφορους τομείς της ζωής. Όποιος δεν υπήρξε ειλικρινής απέναντι στον εαυτό του αλλά και στους άλλους, ήρθε ο καιρός να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων του. Η συγκεκριμένη πλανητική θέση είναι εξαγνιστική αλλά καμία αλλαγή δεν συντελείται χωρίς κόστος.
Φίλοι μου, αυτά που συμβαίνουν είναι μάλλον νομοτελειακά. Μπορεί εμάς μέσα στην ολιγόχρονη ζωούλα μας να μας φαίνεται ότι τα πράγματα αλλάζουν αργά. Σε συμπαντική κλίμακα όμως, έχουμε συνεχώς ραγδαίες εξελίξεις. Άστρα και πλανήτες κινούνται με απίστευτες ταχύτητες μέσα στο συμπαντικό ρευστό σε ένα παράδοξο είδος αέναης "πάλης". Αν σταματήσουμε τις ανόητες σκέψεις μας και αναλογιστούμε έστω και για μία στιγμή αυτό το γεγονός, τότε η ζωή μας πραγματικά θα έχει αλλάξει επίπεδο. Πιστέψτε με, το πώς αυτά τα γεγονότα εκδηλώνονται στη ζωή μας, δεν έχει παρά ελάχιστη σημασία. Αυτό, όμως, που έχει αξία, είναι η Αντίληψη που αναπτύσσουμε απέναντι στα διάφορα ερεθίσματα. Αυτή είναι που διαμορφώνει την πραγματικότητα και τη ζωή μας. Τελικά, είστε εσείς που θα επιλέξετε αν θα ταξιδέψετε πάνω στο κύμα ή κόντρα σε αυτό, όσο μεγάλο κι αν είναι...
Το καλύτερο σας το κράτησα για το τέλος και δεν είναι δικό μου. Ανήκει στον Paulo Coelho και προέρχεται από το “Ημερολόγιο ενός Μάγου”:
“Το δεύτερο σύμπτωμα του θανάτου των ονείρων μας είναι οι βεβαιότητες μας. Επειδή δεν θέλουμε να δούμε τη ζωή σαν μια μεγάλη περιπέτεια που αξίζει να ζήσουμε, αρχίζουμε να πιστεύουμε πως είμαστε σοφοί, δίκαιοι και σωστοί μέσα στο λίγο που περιμένουμε από την ύπαρξη μας. Κοιτάζουμε πέρα από τα τείχη της καθημερινότητας μας κι ανακαλύπτουμε το θόρυβο της λόγχης που σπάει, τη μυρωδιά του ιδρώτα και της σκόνης, τις μεγάλες καταστροφές και τα διψασμένα για κατάκτηση βλέμματα των πολεμιστών. Αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε ποτέ τη χαρά, την απέραντη χαρά που πλημμυρίζει την καρδιά αυτού που αγωνίζεται, γιατί γι αυτόν ούτε η νίκη ούτε η άτακτη φυγή έχουν σημασία. Μετράει μόνο το να διεξάγεις τον Καλό Αγώνα.”
Μαίρη Μπρούσου - oneirocosmos.gr ©
